Chapter 2

So herd is the continuenity of stressed or let say it was my part two. Nakakainis kasi biruin mo halos magkasabay sila (taking about Donald Janaban) ni Paolo ng mga tours. Parang iisa nga lang ata ang tour guide nila e. Nang iinis ba talaga ang panahon. O sadyang pinag planohan nila yun.

Nag iisip nanaman ako ng mga bagay na hindi dapat isipin, mga bagay kong saan ang dapat ay naisasantabi.

I talk to Donald Janaban last night. He said, nagkita nga daw sila ni Paolo ko sa Airport. Of course he know that Paolo is going to Korea same as him. Ito pa ang nakakainis. Dahil nga sa nagkita sila at alam ni Donald na may gusto ako kay Paolo, sabi niya, “Sa airport hahaha nag kiss nga.” And i was like, hello, nadilaan ko na yan. Pero char lang.

So back to my lovely Paolo, its been so busy year for me. First year, marketing research, marketing plan, defense, feasibility study, web page design, reports at seminar, mayroon pang bunos na free tour for officer, yes, officer ako ng college namin, so i am to help people as long as i can and possible as it is. So for me it was busy to handle my feelings to him. Charrr! Syempre hindi talaga kami nagkakakitaan, sa mga panahon na enrollment nalang talaga which is i volunteer to help him, kakaloka no? Ako pa ang nag offer na tulungan siya to enroll at syempre aim ko din na magiging magkaklasi kami for some subjects and na achieved ko nga. Personal interest no?

Well, yun na nga, magkaklasi kami sa 2 subject like what i expect, hindi siya halos pumapasok. Ano pa nga ba, i make up all his missed quizes and sort of group activities. Yes. I choose him to be my groupmate, at dahil nga sa madalang lang siyang pumasok. Ako na ang nagbuhat sakanya. Hinayaan na umabsent at literally, hindi mag participate sa group task.

During examination. Finals. Pumasok siya and take note. Wala siyang sagot at natatanging ganda ko lang ang pinaandar ko. Sa likod ko siya umupo. Para lang naman kupyahan ako. Sobrang hirap niya pakopyahin. Ang ginawa ng ante niyo, pinalit ang examination paper at sinagutan yun. Even sa essay. Ako padin. Well, like what you expect. We are the same score. May pa drawing pa nga doon nang organizational chart. So binigay ko sakanya yun drawing ko sa stratch. Walang halong landi. Ganda lang.

Enrollment na. Wala siyang nabayaran sa CSC Office because of me. So ang sagot niya nalang ay ang org nila.

Imagine, 3 years kong ginagawa yung nga ganitong galawan. And guess what, i dont ask him to give it back the same love i felt to him. Ganyang siguro talaga ang love. Kahit walang chance patuloy ka pading sumusugal, pero marter na talaga ako sa ganitong routine.

#005

Advertisements

Stressing 😁😁

Stressed man ako sa inyong paningin. Maganda parin. Walang ibidensiya pero hindi talaga halata.

Well. I have this questions in my mind. What comes after the rain? Rainbow? Sunshine? Or clouds? I think it doesnt matter. What matter the most is how you made your day. Make everyday beautiful and productive. If there’s only two choices. To be happy or to be love. I choose to be love, love everything surrounds you. And by this. You will be happy. But what if the one you love doesnt love you. Is it still reasonable to lovw again? Again and again. Love always. Accept the fact that you deserve someone special and better than what you think you love.

Is it ok if i am going to put standards?

Well, as long as you know your worth, maybe you deserved to choose and be choosed. Standards is just a measures of value of one specific person. But your heart is unpredictable, you will and you might fall to a person who is not really qualified to your standards. And believe me. One of 10 sets of standards, isa lang doon ang maipasa niya sayo. For sure. You will love that person passionately. At madalas, sa standards mo. Doon ka pa masasaktan.

Bakit kapag umuulan, malungkot ang mood ng mga tao?

Sa tag ulan, dito naihahalitulad ang lamig ng pakiramdam. Panahon at damdamin tila ba’ nagkasundo. Lungkot ng saluobin iyong sinusuyo.

Kilan kaya ito magiging kahalintulad ng saya tuwing kasama ka?

Marahil ay hindi talaga, dahil sa bawat sakit ng aking naradama luha sa mata’y tumutulo kasabay ng pagpatak ng ulan sa aking muhka.

Pinunasan man ng iyong tuyong kamay, sa akin ay hindi maiaalis marka ng sanhi. Dahilan kong bakit ito hindi mapawi.

Sa puso mo, siyang laman ng isip ko. Ang bawat salita at galaw mo ay aking binabantayan, sa sugat ng matutulis mong ngiti, nandoon ako nakakubli at kunwaring hindi alintana sakit nito s’aking dibdib. Iba na pala talaga ang tinitibok nito at hindi ngalan sa akin ay iyong ibinansag.

Maraming dahilan kong bakit kasabay ng ulan tayo ay nagiging malungkot at tila may namimiss. One time may nabasa ako sa Psychology facts page sa facebook. Na sa tuwing umuulan, ang utak natin ay kusang nag rereact na para bangwe are longing for love, hug, kiss, and somewhat sweetness. Gaya ganoon nalang pala talaga ang eksena sa mga pelikula, tuwing may ganap ganap na keme ay sa tag ulan na panahon. May kasabay pang pa black out at pa wet.

Basi naman tayo sa personal na nararamdaman ng mga tao tuwing umuulan, madalas tayong mag emote, senti, reminisce ng mga moment natin together nung tayo pa ng mga jowa, basit, kasintahan, kalandian, kaharutan, kakemehan at kong ano ano pang tawag sa ex.

May mga taong excited tuwing umuulan dahilan kong bakit may nangyayari sa kanila ng jowa nila, yung tipong pinag paplanohan talaga nila na ganito at ganyan ang pangyayari, dapat may set up, dapat maayus ang setting, para pag nilabasan ay swak na swak diba? Kanegosyo? Charr!

Pero yung totoo lang, maghihintay ka pa ng umulan para lang maiparamdam mo sa asawa mo na mahal na mahal mo siya? E kahit anong oras naman pwede mo siyang yakapit, halikan sa noo, sabihan ng ‘I love you’ yun lang naman din ang gusto namin e. Ito ang lagi natin tatandaan, sa pag mamahal walang perfect timing. Lakas lang ng loob at totoong tao lang naman ang kailangan mo. Kasi kong hindi malakas ang loob mo. Paano mo nasabi sakanya na mahal mo siya? Paano ka nanligaw? Paano mo siya niyayang lumabas? Lahat may 3rd wheel? Or uso yung katagang ‘Tol, paki sabi naman sakanya na lalabas kami.’ Punyeta yan! Sa usapang totoo, alam natin na kapag mahal mo yung isang tao. No matter what, mamahalin mo siya mapasa ano ang itsura niya, suot niya, mapa anong oras, keso kagigising lang at mabaho ang hininga mamahalin at mamahalin mo padin siya, pero wag nadin yung huling part. Ipractice ang personal hygiene. Basta allow your heart act on what it is. Kong anong gusto mong gawin basta makakabuti sa inyong dalawa ok lang. Support mo lang para maayos ang lahat diba? Kasi ang pag express ng love minsan pinag paplanohan, madalas hindi. Hindi kailangan ng magara, ang kailangan lang, mahal niyo ang isat isa.

May mga taong laging may kondisyon kapag sasagutin nila ang mga jowa nila. Yung tipong ang daming pamahiin, ang daming sign, kulang nalang magpahula para malaman yung taong dapat nilang mahalin.

Well, for me. Wala namang dapat mahalin e. Everyone deserves to love and be loved, it is a matter of personality when someone set their time, place and moment where they finally say yes and ask for a yes to their loveones. Kong minsan nga, pinagpa-planohan pa e. Well, for that segment. Siguro costy na talaga at bunggang preparation pa.

Pero ano naman ngayon. Sila naman yun e. Basta no matter what circumstances the important is you love each other.

Ginigigil talaga ako ng mga taomg tatambay sa McDo kapag broken sila.

Hindi na natin concern yun. Siguro nirerelate lang nila sarili nila sa isang commercial sa t.v kong saan you will forgive yourself once na nandoon ka sa place natin. Your regrets, your what ifs, your hopes and aspiration and also your frustration. Everyone of us made a mistake to the one we love, hindi naman kasi tayo perfect para ibigay ang lahat ng gusto nila diba? O kaya naman para hingiin sa kanila ang gusto natin. Hindi din naman lahat ng magka relasyon nagkakaintindihan. May mga misinterpretations and understanding din bawat isa. Nasasayo nalang yan kong paano mo ihandle. Basta ako, naniniwala na once you made an effort and you think it was enough strive hard and make it more than enough. At kong wala parin talagang work, hindi mo na flaws yun. hayaan mo silang ma feel yung mga regrets na yun sa sarili nila.

Naiinis din talaga ako sa mga babaing umaasa na sa bar nila makikita ang forever nila. Maglalasing after break ups.

Personally, i experienced this. Well, for me, alcohol doesnt help me anyway to relieve my heart pain, actually gastos pa nga siya e. But the moment you set on the bar table and looking partners together. Siguro doon mo na masasabi na. Kaya mo din naman palang mag isa. Kaya mo din naman palang pumunta sa bar na hindi siya kasama. At kaya mo ding alagaan ang sarili mo. Tripling ingat din kasi maraming magnanakaw sa bar. Chaarr! Isa pa madami pang mapag nasa. Hindi maiiwasan yan kasi ang mga tao naturally polygenous. They love 2, 3 or more person at the time. Wag mo lang hayaang malinlang ka ng mga mata mo. Allowing your heart leads you. Baka sakaling ready ka na din maag entertain ng ibang tao.

Advice tips: Fall inlove to yourself first before you share it to others. What you have is what are able to share to others. How come you love others if you dont love yourself.

#004

Hoping for good day! 😊

Good morning. Its my second day of using this. I know, its kinda weird, but you know. Like ordinary people feel when they think that their love one is safe.

Kunting eksena at pasingit lang. Yung kapit bahay naming daddy na pero gwapo padin nasa labas ng bahay nila at yosi here and there.

So, if you are asking if magkakilaka kami o nag uusap. No. Only his son lang.

Back to my kras. 😍 he is a tall guy, chubby, white skin tone, may malaking paa, singkit na mga mata, makapal ang kilay at pointed nose. In short, siya yung typical pogi for me. Kung babae nga lang ako for sure. Liligawan din naman talaga ako nitong si kras. But still it wont happen kasi, merat talaga ang bet nitong si bugoy.

O diba? Siya si Pao ang shopao ng buhay ko at natatanging love ko. Ewan ko ba, it was started since first year college. Nasa College of Business ako while alone at enrollment at that time, he is the one catches my attention. Out of 1000+ students siya lang talaga yung tinignan ko ng pang malakasan.

Ang hindi ko pa alam, 3rd year college na pala dapat siya. Kaso shipter at fail ang mga grades. Hindi naman siya bobo, hindi niya lang talaga inaayos ang pag aaral niya at isa pa, hindi din talaga siya pumapasok pag maraming reklamo sa panahon, kalsada, damit, pakiramdam at kong ano ano pa. In short. Maarti siya sa katawan. Chaaaaarr! Hindi naman. Talagang may pagka psychopat lang siya. Once na trip niya trip niya talaga. Like pag gusto niyang girl hindi mo siya mababago kasi gusto niya nga. Hayyst. Mga kawawang babae. Maloloko lang ulit.

Nasa Long Distance Relationship siya, and as i know the girl reasons is to study abroad and be with her family.

Yamanin ng girl no? Well, muhka nga, at may natatanging ganda din. Guess what? Where this information came from? Of course sakanya din mismo. He is open to me, not into heart to heart talk but at least in somehow were ok. Most of the time, we just talked about our school related topic, kalokohan, minsan usapang kalandian and all of it. Ako ang nag start ng conversation. That convo makes me feel free to approach him and sort of comfortable.

So ayun na nga. 1st year palang ako he is my apple of the eye. Center of my world and motivation. Hindi ko pa alam ang course niya dati but because I stalked him. Nalaman ko na Psychology pala course niya dati, based nadin sa mga credentials niya. So funny lang kasi all of his grades alam ko even yung mga failed grades and INC. 😁

Oo nga pala, i need to do things ahead of this day! Sunod nalang yung chapter 2. #003

Nang gagalaiti ako. 😑

Naglakad, nagsaktan, ayon. Napagod. 😥

Yes! Tama ka, sa subrang inis ko. Nilakad ko ang kanto ng sampalok street hanggang City Hall. Punyeta diba? Magka letche letche na itong paa ko at lahat ng madaanan ko. Hindi ba nila alam na sa mga dadaanan ko ay may itinapon na bangkay? Hindi ba nila alam na kulorum ang tricycle nila? Hindi ba nila alam na dilikado para sa pasahero nila ang maglakad mag isa at para bang walang karapatan makaramdam ng pagpapahinga? Punyeta talaga!

Ito pa, dagdagan ng pag open ko ng facebook ko ngayon lang (1:10am) diba? Umaga na at may gana pa akong nag facebook. Paano ba naman kasi. Gaya ng nauna kong post. Si kras nasa korea, at ito pa nga, ang dahilan ng ikinagalit ko. Ang friend kong bakla ng taon si Earl Donald Janaban Ganda niya no?

E nasa Korea din pala? Hindi ko alam kong matutuwa ako na magkikita sila o maiinis ako kasi parang pinag usapan nila na magkita sa Korea at doon gumawa ng lagim. Later on i’ll post here yung facebook account ng kras ko. Sana lang hindi niya mabasa.

Ito pa nga, ang caption ni kunwaring jowa ko pero hindi alam ni kras na siya yung tinutukoy ko sa first post ko dito sa blog ko na ayown. “FamBam” ay este. Naka tag lang pala siya doon. Super naloka ako at nag wo-worry din. Nag post kasi siya earlier na sumasakit ata yung tuhod niya e.

Well. Bago magka letche letche ang gabi ko. Sa susunod ko niya siya idi-discribe sainyo. #002

I cant sleep 😣

Hindi ako makatulog kakaisip sayo, kaka tanong sa sarili kong bakit hindi ako, bilis ng tibok ng aking puso tila may kabang nadarama, sino kaya ang iyong kasama. Kahit na malayo ka sa pansamantalang panahon. Nandito padin ako, maghihintay at aasa na mapansin mo. Korea, isang bansang hindi kalayuan kong titignan, kaya’t sa social media nalang nasasalayan. Mga muhka mong kay sarap tignan. #001